خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
شماری از باشندگان و نمازگزاران شیعهمذهب در شهرک نوآباد ولایت غزنی میگویند نیروهای امر به معروف طالبان آنان را از اقامه نماز مطابق فقه شیعه منع کرده و هشدار دادهاند که در صورت ادامه این روند، با بازداشت و محدودیت روبهرو خواهند شد.
خبرگزاری آگاه:
جمعی از باشندگان و نمازگزاران شیعهمذهب در شهرک نوآباد ولایت غزنی، از افزایش فشارها بر آزادیهای مذهبی خود ابراز نگرانی کردهاند.
به گفته آنان، شماری از مسئولان و مولویهای امر به معروف طالبان وارد مساجد منطقه شده و به نمازگزاران گفتهاند که اقامه مشترک نماز مغرب و عشا «ممنوع» و «بدعت» است.
این باشندگان میگویند نیروهای طالبان هشدار دادهاند که اگر مردم و علمای شیعه همچنان نمازها را مطابق فقه و باور مذهبی خود بهصورت جمع ادا کنند، با بازداشت، زندان و جلوگیری از برگزاری نماز روبهرو خواهند شد.
به گفته معترضان، علمای محل و باشندگان تلاش کردهاند با استدلالهای فقهی و دینی توضیح دهند که جمعخوانی نماز در مذهب شیعه، بخشی از باور و سنت مذهبی شناختهشده این مذهب است، اما این توضیحات مورد پذیرش قرار نگرفته است.
در بیانیه معترضان آمده است که این اقدامات، دخالت مستقیم در باورهای مذهبی و محدودسازی حقوق ابتدایی پیروان مذهب شیعه به شمار میرود.
آنان همچنین هشدار دادهاند که فشارها از مسائل اجتماعی فراتر رفته و اکنون به حوزه اعتقادات و مناسک مذهبی رسیده است.
باشندگان این منطقه از نهادهای حقوق بشری، علما و نهادهای دینی خواستهاند نسبت به آنچه «نقض آزادی مذهبی» در افغانستان عنوان میکنند، واکنش نشان دهند.
طالبان تاکنون درباره این ادعاها واکنش رسمی منتشر نکردهاند.
تحلیل آگاه:
موضوع آزادی مذهبی در افغانستان، یکی از حساسترین پروندههای اجتماعی پس از بازگشت طالبان به قدرت بوده است. روایتهای تازه از غزنی نشان میدهد که نگرانی بخشی از جامعه شیعه اکنون فراتر از محدودیتهای اجتماعی رفته و به حوزه مناسک و باورهای مذهبی رسیده است.
نماز و شیوه اقامه آن، برای پیروان مذاهب اسلامی تنها یک عمل عبادی نیست، بلکه بخشی از هویت مذهبی و تاریخی آنان محسوب میشود. از همین رو، هرگونه دخالت در این حوزه میتواند واکنشهای گسترده و حساسیتهای عمیق اجتماعی ایجاد کند.
آنچه این موضوع را پیچیدهتر میکند، نبود سازوکار روشن برای گفتوگوی مذهبی و حل اختلافات فقهی در سطح رسمی است. در چنین شرایطی، برخوردهای امنیتی یا تهدیدآمیز میتواند فاصله میان گروههای مذهبی و ساختار حاکم را بیشتر کند.
از سوی دیگر، افغانستان جامعهای متنوع از نظر مذهبی و قومی است و حفظ همزیستی مذهبی، یکی از عوامل مهم ثبات اجتماعی در کشور به شمار میرود. بسیاری از ناظران هشدار میدهند که فشار بر مناسک و باورهای مذهبی، میتواند زمینهساز تنشهای تازه اجتماعی و افزایش بیاعتمادی میان شهروندان شود.
