وعده کار و آبادانی عملی نشد؛ باشندگان غور از شرکت استخراج گچ و طالبان پاسخ می‌خواهند

شماری از باشندگان منطقه چهارراه ولسوالی تولک ولایت غور می‌گویند شرکت افغان‌ترین، که طالبان استخراج معدن گچ این منطقه را به آن واگذار کرده‌اند، جوانان محل را استخدام نکرده و کارگران را از هرات آورده است. آنان همچنین می‌گویند شرکت پیش از آغاز کار، وعده استخدام جوانان، ساخت مسجد و اجرای پروژه‌های عام‌المنفعه را داده بود؛ اما با گذشت دو سال، این وعده‌ها عملی نشده است.

یکی از باشنده‌گان محل به تریبون سوم گفت با وجود بیکاری جوانان منطقه، گچ خام از چهارراه به هرات انتقال داده می‌شود تا در آن‌جا پروسس شود. به گفته او، مردم محل نه از فرصت‌های کاری معدن بهره‌مند شده‌اند و نه از پروژه‌های عمرانی وعده‌داده‌شده.

باشنده‌گان می‌گویند شرکت در گذشته شماری از کارگران محل را استخدام کرده بود، اما بعداً آنان را از کار برکنار کرد. آنان همچنین از انتقال شبانه گچ و افزایش گردوخاک شکایت دارند و می‌گویند استخراج منابع منطقه، بدون فراهم‌کردن کار و خدمات برای مردم، سهمی برای باشنده‌گان باقی نگذاشته است.

یک باشنده دیگر گفت شرکت در قرارداد خود استخراج سه‌هزار تُن گچ را تعهد کرده بود و وعده داده بود در ساخت مکتب، مسجد، سرک و پلچک همکاری کند؛ اما به گفته او، این تعهدها تاکنون عملی نشده‌اند. تریبون سوم نتوانسته است جزئیات مستقل قرارداد و میزان تولید معدن را بررسی کند.

کارشناسان اقتصادی می‌گویند اگر پروسس مواد خام در ولایت محل استخراج انجام نشود، فرصت‌های شغلی و ارزش افزوده معدن نیز به مناطق دیگر منتقل می‌شود. آنان می‌گویند شرکت‌های قراردادی باید نیروی کار محل را در اولویت بگذارند و در پروژه‌هایی که مستقیماً به مردم سود می‌رساند، سرمایه‌گذاری کنند.

این شکایت‌ها در حالی مطرح می‌شود که وزارت معادن طالبان ماه گذشته از ارزیابی فنی فعالیت‌های معدنی در ولایت‌های غربی، از جمله معادن گچ غور، خبر داده بود. این وزارت گفته بود ارزیابی با هدف بهبود معیارهای استخراج و بررسی تعهدات معدن‌کاران انجام شده است؛ اما اعلامیه آن درباره شکایت‌های باشنده‌گان چهارراه و وعده‌های عملی‌نشده شرکت توضیحی نداده است.

باشنده‌گان چهارراه خواهان استخدام جوانان بیکار محل، روشن‌شدن سهم مردم از منافع معدن و نظارت طالبان بر اجرای تعهدات شرکت‌اند. آنان می‌گویند استخراج معدن نباید تنها مواد خام را از غور بیرون ببرد و مردم محل را با بیکاری و پیامدهای آن تنها بگذارد.