کنفرانس «تبیین فرامین امیرالمؤمنین» در دانشگاه وردک؛ همزمان با فشارهای بینالمللی بر طالبان
آگاه: وزارت تحصیلات عالی طالبان اعلام کرده است که دانشگاه وردک میزبان کنفرانسی با محوریت «تأثیر فرامین امیرالمؤمنین» خواهد بود؛ برنامهای که در حالی برگزار میشود که سازمان ملل این فرامین را بخشی از الگوی سیستماتیک سرکوب زنان و دختران افغانستان میداند.
متن خبر
وزارت تحصیلات عالی طالبان روز شنبه اعلام کرد که در دانشگاه وردک کنفرانسی «علمی» با عنوان «از قیادت اسلامی تا پیشرفتهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و شرعی؛ تأثیر فرامین امیرالمؤمنین» برگزار میکند.
بر اساس اعلام این وزارت، هدف از این نشست بررسی «حکمت و فلسفه شرعی فرامین» و تقویت اعتماد میان مردم و «نظام» عنوان شده است. وبسایت دانشگاه وردک نیز برای این برنامه صفحه اختصاصی ساخته و محورهای اصلی، فراخوان مقاله و ساختار کمیته برگزاری را منتشر کرده است.
این کنفرانس بخشی از سلسله نشستهایی است که طالبان طی ماههای گذشته در مراکز آموزشی مختلف، از جمله در کابل و بلخ، برای تبیین و ترویج فرامین رهبرشان برگزار کردهاند.
اما سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی بارها این فرامین را بهدلیل محدودیتهای گسترده بر آموزش، کار و زندگی اجتماعی زنان و دختران افغانستان بهشدت مورد انتقاد قرار دادهاند. بر اساس گزارشهای این سازمان، هیچیک از محدودیتهای اصلی لغو نشده و افغانستان همچنان با یکی از شدیدترین بحرانهای حقوق بشری جهان مواجه است.
پیشتر سازمان ملل این دستورات را بخشی از یک «الگوی سیستماتیک» سرکوب زنان و دختران دانسته که عملاً به حذف آنان از عرصه عمومی انجامیده است. این ارزیابی در گزارشهای یوناما، دیدبان حقوق بشر و عفو بینالملل نیز تکرار شده است.
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، هماکنون از سوی دادگاه کیفری بینالمللی به اتهام «جنایت علیه بشریت به دلیل آزار و تعقیب سیستماتیک بر مبنای جنسیت» تحت پیگرد قرار دارد و در تاریخ ۸ جولای ۲۰۲۵ حکم بازداشت برای او صادر شده است.
تحلیل آگاه
برگزاری چنین کنفرانسهایی نشاندهنده تلاش طالبان برای مشروعیتبخشی به فرامین رهبرشان در پوشش «گفتمان علمی» است؛ در حالی که محتوای این فرامین با انتقاد گسترده داخلی و بینالمللی روبهرو است.
همزمانی این نشست با صدور حکم بازداشت بینالمللی برای رهبر طالبان، بُعد سیاسی برنامه را پررنگتر کرده است. طالبان از یکسو میکوشند تصویر خود را بهعنوان یک نظام دینی ـ سیاسی تثبیت کنند، اما از سوی دیگر، فشارهای بینالمللی بر سر نقض سیستماتیک حقوق بشر در افغانستان رو به افزایش است.
این روند نشان میدهد که فاصله گفتمان طالبان با خواست جامعه جهانی عمیقتر شده و برگزاری چنین کنفرانسهایی نه تنها به کاهش فشارها نمیانجامد، بلکه میتواند انزوای سیاسی این گروه را بیشتر کند.
