طالبان در قندهار: زنان «نافرمان» به محتسبان سپرده شوند


باشندگان قندهار می‌گویند که ماموران محتسب امر به معروف طالبان در چند ناحیه این ولایت از خانواده‌ها خواسته‌اند زنانی را که «از مردان نافرمانی می‌کنند» به آنان تحویل دهند تا «اصلاح شوند»، اقدامی که باعث تنش و نگرانی گسترده در میان خانواده‌ها شده است.



خبرگزاری آگاه:
منابع محلی در قندهار روز دوشنبه، ۳ قوس، به خبرنگاران خبرگزاری آگاه گفتند که ماموران طالبان در نواحی مختلف این ولایت زنان را به دلیل «عدم اطاعت از شوهران، خروج بدون اجازه از خانه یا رعایت نکردن کامل حجاب» تهدید کرده و از خانواده‌ها خواسته‌اند آنان را به دفاتر محتسبان تحویل دهند.
باشندگان محلی اعلام کرده‌اند که طی نزدیک به ده روز گذشته، محتسبان طالبان هر روز در مساجد پس از نماز مغرب از مردم خواسته‌اند از دستورات آنان پیروی کنند و هر زنی را که «معیارهای آنان را رعایت نمی‌کند» گزارش دهند.
یکی از ساکنان ناحیه نهم قندهار گفت: «ما برای نماز آمده بودیم، اما افراد مسلح در دروازه‌های مسجد مانع خروج مردم شدند و گفتند زنانی که حرف شوهرشان را گوش نمی‌دهند، باید به ما تحویل داده شوند.»
ساکنان ناحیه پنجم نیز تصریح کرده‌اند که این خواسته طالبان نقض آشکار حریم خصوصی خانواده‌ها و سنت‌های اجتماعی است و آنان این اقدام را «شرم‌آور» توصیف کرده‌اند. برخی از خانواده‌ها گفته‌اند که این دستور باعث فشار روانی بر زنان و افزایش تنش در خانواده‌ها شده و ممکن است مردان از آن به عنوان ابزاری برای اعمال زور در خانه استفاده کنند.
منابع محلی افزوده‌اند که چنین درخواست‌هایی تنها محدود به یک ناحیه نبوده و در چند ناحیه دیگر نیز مشابهت داشته است.


تحلیل پیوسته — «آسیب اجتماعی و خانوادگی سیاست‌های امر به معروف طالبان»
اقدام تازه محتسبان طالبان در قندهار، نمونه‌ای بارز از نحوه اعمال قدرت گروه در سطح جامعه و خانه‌های خصوصی است. طالبان با استناد به سیاست‌های خود تحت عنوان «امر به معروف و نهی از منکر»، محدودیت‌های گسترده‌ای علیه زنان اعمال می‌کنند که زندگی روزمره آنان را تحت فشار شدید قرار می‌دهد.
از منظر اجتماعی، این سیاست‌ها حریم خانواده را نقض می‌کند و پایه‌های اعتماد و امنیت روانی در خانه‌ها را از میان می‌برد. هنگامی که زنان به دستور مقامات «تحویل داده شوند» تا اصلاح شوند، نه تنها احساس بی‌قدرتی و ترس در آنان ایجاد می‌شود، بلکه مردان نیز ممکن است از این ابزار برای اعمال فشار و کنترل بیشتر استفاده کنند. این وضعیت، تنش‌های خانوادگی را تشدید می‌کند و می‌تواند روابط اجتماعی و پیوندهای خانوادگی را به شدت آسیب‌پذیر کند.
پیامد بلندمدت این اقدامات، محدود شدن حضور زنان در جامعه و کاهش نقش آنان در عرصه‌های اقتصادی، آموزشی و اجتماعی است. زنان نه تنها از حقوق اولیه خود محروم می‌شوند، بلکه در معرض آسیب‌های روانی و اجتماعی قرار می‌گیرند و نسل جدید نیز در محیطی پر از کنترل و فشار بزرگ می‌شود.
این سیاست همچنین نشان‌دهنده تلاش طالبان برای تسلط کامل بر جامعه است؛ جایی که حتی خانه‌های خصوصی و روابط خانوادگی نیز زیر نظر مقامات قرار دارد. در نتیجه، کنترل اجتماعی طالبان به عرصه‌های عمومی محدود نمی‌شود و به حوزه خصوصی زندگی مردم نفوذ می‌کند، اقدامی که می‌تواند انسجام اجتماعی و اعتماد میان شهروندان و دولت را کاهش دهد.
در سطح بین‌المللی، چنین اقدامات نقض حقوق انسانی و زنان، طالبان را تحت فشار شدید کشورهای کمک‌کننده و سازمان‌های بین‌المللی قرار می‌دهد و مشروعیت این گروه را کاهش می‌دهد. اما طالبان همچنان بر سیاست‌های محدودکننده خود تأکید می‌کنند و هرگونه انتقاد خارجی را به عنوان دخالت در امور داخلی تلقی می‌کنند.

مقالات مرتبط

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button