پایان کارزار، اما نه پایان خشونت؛ UNODC: حمایت از زنان افغانستان باید ادامه یابد
دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد (UNODC) اعلام کرده است که با وجود پایان کارزار جهانی «۱۶ روز مبارزه با خشونت علیه زنان»، ضرورت حمایت از زنان آسیبپذیر در افغانستان همچنان جدی و فوری است.
خبرگزاری آگاه:
دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد (UNODC) روز چهارشنبه، ۱۹ قوس، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس تأکید کرده است که حمایت از زنان در افغانستان نباید به یک کمپین ۱۶ روزه محدود شود، بلکه باید به صورت پیوسته و عملی دنبال گردد.
این نهاد گفته است زنانی که در زندانها هستند، قربانیان قاچاق انسان، زنان مصرفکننده مواد مخدر و زنانی که با انواع خشونت مبتنی بر جنسیت مواجهاند، در معرض شدیدترین آسیبها قرار دارند و نباید فراموش شوند.
به گفته UNODC، حذف این گروهها از فهرست اولویتها، آنان را در برابر چرخه خشونت، فقر و بیپناهی بیشتر قرار میدهد.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، محدودیتها علیه زنان در عرصههای آموزش، کار، فعالیت اجتماعی و آزادیهای عمومی به شکل بیسابقه افزایش یافته و سازمانهای بینالمللی بارها نسبت به نقض گسترده حقوق زنان هشدار دادهاند.
تحلیل کوتاه آگاه:
تأکید UNODC بر ادامه حمایت از زنان آسیبپذیر، نشانهای از یک واقعیت تلخ است: خشونت علیه زنان در افغانستان نه یک رویداد، بلکه یک نظام است.
وقتی زنان اجازه تحصیل، کار و حضور اجتماعی ندارند،
وقتی قانون مدافع آنان نیست و نهادهای مستقل از میان رفته،
وقتی قربانیان امکان شکایت ندارند و حتی خانه برایشان زندان است،
کمپینها کاری بیش از یادآوری درد نمیکنند.
در حالی که جهان هر سال برای ۱۶ روز «خشونت علیه زنان» را محکوم میکند، در افغانستان خشونت ۳۶۵ روزه جریان دارد. زنان زندانی، معتاد، قربانی قاچاق و خشونتدیده تنها بخش قابل مشاهده بحراناند؛ بخش پنهان، میلیونها زن خاموشاند که حتی فرصت ثبت شدن در آمار را ندارند.
حمایت واقعی زمانی معنا دارد که حقوق زنان یک مطالبه جهانی باقی نماند، به یک ضمانت عملی تبدیل شود. بدون فشار حقوقی و ضمانت بینالمللی، کمپینها مثل بنرهایی هستند که از دیوارها میافتند، اما رنجها همچنان باقی میمانند.
