عبدالکبیر به جهان هشدار داد: اگر میخواهید از افغانستان آسیب نبینید، با طالبان کنار بیایید
خبرگزاری آگاه – عبدالکبیر، وزیر امور مهاجرین طالبان، در اظهاراتی تند و کمسابقه در یک مدرسه جهادی در ولایت پکتیا، از جامعه جهانی خواست در امور داخلی اداره طالبان مداخله نکند و هشدار داد که بیتوجهی به خواستهای طالبان میتواند برای جهان «پیامد» داشته باشد.
عبدالکبیر روز جمعه گفت که یکی از مطالبات اصلی طالبان این است که جهان در شیوه اداره این گروه دخالت نکند. او تصریح کرد: «اگر جهان میخواهد طالبان با آن کنار بیاید و از افغانستان به آنها مشکلی ایجاد نشود، باید با حاکمان کنونی کابل کنار بیاید.»
این مقام طالبان، درخواستهای جامعه جهانی درباره حقوق بشر، حقوق زنان و تشکیل حکومت فراگیر را بهشدت رد کرد و گفت: «ما بهخاطر خوشحالی شما نمیتوانیم یک سپاره قرآن کریم را کم کنیم و در قوانین خود یهودیت و نصرانیت را داخل کنیم.»
جامعه جهانی طی چهار سال گذشته بارها از طالبان خواسته است به حقوق زنان و دختران، حقوق اقوام و اقلیتها احترام بگذارد و حکومت همهشمول تشکیل دهد؛ مطالباتی که طالبان همواره آن را «مداخله در امور داخلی افغانستان» خواندهاند. این خواستها اخیراً بار دیگر در نشست شورای امنیت سازمان ملل تکرار شد.
عبدالکبیر در بخش دیگری از سخنانش، با اشاره به تنشهای اخیر میان طالبان و پاکستان، بدون نام بردن مستقیم از اسلامآباد گفت: «دشمن را زور میدهد که چرا در افغانستان جنگ قومی و تنظیمی نیست.» او افزود که به گفتهاش دشمنان طالبان از «آرام بودن وضعیت افغانستان» ناراضیاند.
او همچنین از کشورها خواست به حاکمیت افغانستان احترام بگذارند و «به خاک افغانستان تجاوز نکنند.»
انتقاد تند از اخراج مهاجران افغان
وزیر مهاجرین طالبان، سیاستهای اخراج مهاجران افغان از کشورهای همسایه را بهشدت مورد انتقاد قرار داد و گفت مهاجران افغان «بار دوش هیچ کشوری نیستند». او افزود: «آنها کار و زحمت میکشند، کیسهبُری و تکدیگری نمیکنند.»
عبدالکبیر از مهاجران خواست «بیعزتی مهاجرت» را نپذیرند و به افغانستان بازگردند. او همچنین تأکید کرد که طالبان قابل تقسیم به «پکتیاوال، قندهاری، شمالی یا جنوبی» نیستند.
او در پایان با لحنی تهدیدآمیز خطاب به آنچه «دشمنان طالبان» خواند، گفت: «امریکا در ۲۰ سال نتوانست بین ما درز بیندازد که پول و دالر مصرف میکرد؛ تو با فقر و تنگدستی چگونه میتوانی؟»
تحلیل خبر | دیپلماسی تهدید بهجای تعامل
اظهارات عبدالکبیر بار دیگر نشان داد که طالبان بهجای حرکت بهسوی تعامل سازنده با جهان، زبان هشدار و تهدید غیرمستقیم را برگزیدهاند. پیوند زدن امنیت جهانی به پذیرش کامل حاکمیت طالبان، تلاشی آشکار برای فشار سیاسی بر جامعه بینالمللی است.
در حالی که طالبان خواستار عدم مداخله جهاناند، بحران حقوق بشر، وضعیت زنان، انسداد سیاسی و موج اخراج مهاجران افغان، افغانستان را به یکی از مسائل اصلی امنیت انسانی در منطقه تبدیل کرده است. تناقض آشکار در سخنان عبدالکبیر این است که از یکسو جهان را به «کنار آمدن» فرا میخواند و از سوی دیگر، مسئولیت پیامدهای بیثباتی را نیز متوجه همان جهان میکند.
این موضعگیری نهتنها شکاف میان طالبان و جامعه جهانی را عمیقتر میسازد، بلکه آینده تعامل سیاسی، کمکهای بشردوستانه و وضعیت میلیونها افغان، بهویژه مهاجران، را با ابهام بیشتری روبهرو میکند.
