۲.۴ میلیون مهاجر بازگشته افغانستان با بحران بیکاری و فقر گسترده مواجهاند»
سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرده که بیش از ۲.۴ میلیون مهاجر بازگشته از کشورهای همسایه، با چالشهای جدی در ادغام مجدد، بیکاری فزاینده و فقدان دسترسی به سرپناه، خدمات دولتی و اسناد هویتی روبهرو هستند؛ وضعیتی که وضعیت اجتماعی و اقتصادی افغانستان را بیش از پیش بحرانی کرده است.
خبرگزاری آگاه:
بر اساس گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت، تنها ۱۱ درصد از مهاجران بازگشته افغانستان در حال حاضر شغل دارند و مابقی بیکار هستند. از هر چهار بازگشته، یک نفر به سرپناه مناسب دسترسی ندارد.
این سازمان همچنین هشدار داده است که بیش از نیمی از بازگشتکنندگان فاقد مدارک هویتی و اسناد قانونی هستند که محدودیت دسترسی به خدمات دولتی، بانکی، آموزش و فرصتهای اشتغال را برای آنان ایجاد میکند. علاوه بر این، بسیاری از بازگشتکنندگان با محدودیت در دسترسی به مسکن، معیشت، خدمات پایه و سازوکارهای حمایتی مواجهاند.
سازمان بینالمللی مهاجرت این بحران را در حالی گزارش کرده که طبق دادههای سازمان ملل، نرخ بیکاری در افغانستان به ۷۵ درصد رسیده و بیش از ۹۰ درصد جمعیت زیر خط فقر زندگی میکنند. کاهش درآمد سرانه، افت تولید ناخالص داخلی و کاهش کمکهای بشردوستانه، از جمله عوامل گسترش فقر و بیکاری عنوان شدهاند.
تحلیل آگاه:
این بحران نشاندهنده پیچیدگی وضعیت اجتماعی و اقتصادی مهاجران بازگشته و مردم افغانستان است. بازگشت میلیونها نفر بدون فراهم بودن زمینههای اشتغال، مسکن و خدمات، میتواند تبعات گستردهای داشته باشد:
- بحران معیشت و امنیت اجتماعی: بیکاری فزاینده و فقدان سرپناه مناسب، بازگشتکنندگان را در معرض فقر شدید و آسیبپذیری بیشتر قرار میدهد.
- ضعف سیستم حمایتی: فقدان اسناد هویتی و محدودیت دسترسی به خدمات دولتی نشان میدهد که ساختارهای حمایتی موجود توان پاسخگویی به نیازهای اساسی مردم را ندارند.
- پیامدهای اقتصادی: کاهش درآمد سرانه و افت تولید ناخالص داخلی، همراه با کاهش کمکهای بشردوستانه، منجر به افزایش فشار اقتصادی بر کل جمعیت افغانستان شده است.
- ریشهیابی: این بحران محصول سیاستهای ناپایدار اقتصادی، محدودیتهای طالبان در زمینه اشتغال و مدیریت مهاجران و کمبود حمایت بینالمللی است؛ بدون برنامه جامع برای ادغام مهاجران و تقویت اشتغال، فقر و بیکاری ادامه خواهد یافت.
وضعیت کنونی مهاجران بازگشته هشدار جدی برای دولت طالبان و جامعه بینالمللی است؛ بدون برنامههای عملی و پایدار برای اشتغال، مسکن و خدمات، بحران انسانی و اجتماعی افغانستان تشدید خواهد شد.
