زلنسکی: سند امنیتی امریکا آماده است؛ اما روسیه هنوز اوکراین را به واگذاری سرزمینها تحت فشار میگذارد
در حالیکه مذاکرات تازه میان اوکراین و روسیه با میانجیگری ایالات متحده در ابوظبی بدون توافق پایان یافته، ولودیمیر زلنسکی اعلام کرده است که سند تضمینهای امنیتی امریکا برای اوکراین «صددرصد آماده» است و کییف منتظر تعیین زمان و مکان امضای آن میباشد؛ همزمان مسکو تلاش دارد اوکراین را به عقبنشینی از مناطق شرقی وادار کند.
خبرگزاری آگاه
ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، روز یکشنبه در یک نشست خبری در جریان سفرش به ویلنیوس، پایتخت لیتوانیا، گفت که سند ایالات متحده درباره تضمینهای امنیتی برای اوکراین بهطور کامل آماده شده و کییف در انتظار تأیید زمان و مکان امضای آن است.
زلنسکی افزود که این سند پس از امضا برای تصویب به کانگرس امریکا و پارلمان اوکراین فرستاده خواهد شد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که مذاکرهکنندگان اوکراینی و روسی روزهای جمعه و شنبه در ابوظبی نخستین دور گفتوگوهای مستقیم خود را با حضور میانجیگران امریکایی برگزار کردند؛ مذاکراتی که بدون دستیابی به توافق پایان یافت.
با این حال، هر دو طرف اعلام کردند که برای ادامه گفتوگوها آمادگی دارند. یک مقام امریکایی نیز گفته است که احتمال دارد دور بعدی مذاکرات یکشنبه آینده دوباره در ابوظبی برگزار شود.
زلنسکی در این نشست گفت:
«مسائل مشکلآفرین زیادی وجود داشت که اکنون تعداد آنها کمتر شده است، اما روسیه تلاش میکند با هر روشی اوکراین را وادار کند از مناطق شرقی کشور صرفنظر کند.»
او تأکید کرد که اوکراین از موضع خود در قبال حفظ تمامیت ارضی عقبنشینی نخواهد کرد و افزود امریکا در تلاش است راهحلی برای سازش میان دو کشور پیدا کند، اما همه طرفها باید برای رسیدن به توافق، آمادگی مصالحه داشته باشند.
تحلیل آگاه | دیدگاه / موشکافی
مذاکرات ابوظبی بیش از آنکه نشانهی نزدیکی صلح باشد، بازتابی از بنبست عمیق ژئوپولیتیکی در جنگ اوکراین است. اعلام زلنسکی درباره آماده بودن سند تضمینهای امنیتی امریکا، از یکسو پیام امید به جامعه اوکراین میدهد و از سوی دیگر تلاش واشنگتن برای حفظ نقش رهبری در مهار روسیه را برجسته میکند. اما تجربه نشان داده است که اسناد امنیتی، بدون اراده سیاسی واقعی و ضمانت اجرایی، اغلب بیشتر جنبه نمادین دارند تا عملی.
مسئله اصلی همچنان سرزمین است. روسیه جنگ را نه فقط برای فشار نظامی، بلکه برای تحمیل یک واقعیت سیاسی آغاز کرده است: اینکه اوکراین باید بخشی از خاک خود را واگذار کند. در مقابل، برای زلنسکی، عقبنشینی از شرق کشور بهمعنای فروپاشی مشروعیت داخلی و شکست تاریخی دولت اوکراین خواهد بود. از همینرو، مذاکرات در سطح تاکتیکی ادامه مییابد، اما در سطح راهبردی، دو طرف در دو دنیای متفاوت فکر میکنند.
از منظر امریکا، پرونده اوکراین به یک «پرونده حیثیتی» تبدیل شده است. واشنگتن نمیخواهد در تاریخ ثبت شود که روسیه توانسته با زور مرزهای اروپا را تغییر دهد. بنابراین سند امنیتی امریکا، بیش از آنکه برای روسیه پیام داشته باشد، برای متحدان ناتو و افکار عمومی غربی طراحی شده است: پیامی مبنی بر اینکه امریکا هنوز قدرت بازدارندگی دارد.
اما در این میان، قربانی اصلی جنگ، مردم اوکرایناند. میلیونها نفر آواره شدهاند، شهرها ویران شده و نسل جدیدی در سایه جنگ بزرگ میشود. وقتی زلنسکی از «کاهش مسائل مشکلآفرین» سخن میگوید، در واقع میپذیرد که واقعیت میدان نبرد سختتر از مواضع سیاسی است.
تحریف تاریخ نیز بخشی از این نبرد است. روسیه جنگ را «دفاع از خود» مینامد و اوکراین آن را «مقاومت برای بقا». هر دو طرف روایت میسازند، اما واقعیت این است که در جنگ قدرتها، کشورهایی مانند اوکراین میدان رقابت میشوند، نه بازیگر اصلی.
در نهایت، مذاکرات ابوظبی نشان میدهد که صلح هنوز دور است. تا زمانی که مسکو به دنبال تغییر نقشه و واشنگتن به دنبال حفظ هژمونی باشد، اوکراین میان این دو قطب، هزینه انسانی و سیاسی سنگینی خواهد پرداخت. سند امنیتی امریکا شاید یک گام باشد، اما نه راهحل نهایی. راهحل زمانی ممکن است که جنگ از ابزار سیاست، به شکست سیاست تبدیل شود.
