حملات شبانه بر کابل و ننگرهار؛ گزارشها از بمباران ۹ هدف توسط پاکستان
منابع آگاه به رسانهها گفتهاند که در حملات هوایی شب دوشنبه، چندین هدف در کابل و ولایت ننگرهار هدف قرار گرفته است؛ رویدادی که روایتهای متفاوتی درباره ماهیت اهداف و میزان تلفات آن مطرح شده و هنوز نهادهای بینالمللی آمار مستقلی منتشر نکردهاند.
خبرگزاری آگاه:
منابع معتبر به رسانهها گفتهاند که در حملات شب دوشنبه، نیروهای منتسب به پاکستان دستکم ۹ هدف را در شهر کابل و ولایت ننگرهار بمباران کردهاند.
بر اساس این گزارشها، پنج هدف در کابل شامل مناطق سرک نو، چمن حضوری، دارالامان، شاهشهید و کارته نو مورد حمله قرار گرفته است. منابع میگویند در سرک نو یک دفتر فنی مربوط به استخبارات طالبان، در چمن حضوری نیز یک دفتر استخباراتی دیگر، در دارالامان یک انبار مهمات، در شاهشهید یک بخش نظامی در نزدیکی یک مرکز درمانی و در کارته نو یک واحد محافظتی ارتش هدف قرار گرفتهاند.
همزمان در ننگرهار نیز چهار نقطه در ولسوالیهای اچین، نازیان، گوشته و غنیخیل هدف حمله قرار گرفته است. منابع میگویند در ولسوالی گوشته یک واحد مرزی، در نازیان انبار تسلیحات، در اچین یک واحد نظامی همراه با انبار سلاح و در غنیخیل بخشی از نیروهای نظامی هدف قرار گرفتهاند.
در مقابل، سخنگویان طالبان ادعا کردهاند که یکی از این حملات یک مرکز درمان معتادان را هدف قرار داده است. به گفته آنان، در این رویداد صدها نفر کشته و زخمی شدهاند.
با این حال، مقامهای پاکستانی تأکید کردهاند که حملات «دقیق» بوده و صرفاً تأسیسات نظامی را هدف قرار داده است.
تا زمان نشر این گزارش، دفتر هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در کابل هیچ آمار یا ارزیابی مستقلی درباره تلفات و جزئیات این حملات منتشر نکرده است.
تحلیل آگاه:
اگر گزارشهای منتشرشده تأیید شود، این حملات میتواند نشانهای از مرحله تازهای از تنش میان پاکستان و حکومت طالبان باشد؛ تنشی که در سالهای اخیر بر سر امنیت مرزی، حضور گروههای مسلح و حملات فرامرزی بارها بالا گرفته است.
پاکستان در ماههای گذشته بارها طالبان را متهم کرده که برخی گروههای مسلح ضدپاکستانی در خاک افغانستان فعالیت دارند. در مقابل، طالبان این اتهام را رد کرده و گفتهاند که اجازه استفاده از خاک افغانستان علیه هیچ کشوری را نمیدهند.
آنچه این رویداد را حساستر میسازد، وقوع حملات در مناطق شهری کابل است؛ جایی که هرگونه عملیات نظامی میتواند به تلفات غیرنظامیان و نگرانیهای گسترده حقوق بشری منجر شود. اگر ادعای هدف قرار گرفتن یک مرکز درمانی صحت داشته باشد، فشارهای بینالمللی برای بررسی این حادثه افزایش خواهد یافت.
در چنین شرایطی، انتظار میرود نهادهایی مانند یوناما یا سازمانهای مستقل حقوق بشری برای روشن شدن واقعیتها تحقیقات میدانی انجام دهند. برای مردم افغانستان که سالها با جنگ و ناامنی زندگی کردهاند، هر نشانهای از گسترش درگیریهای منطقهای میتواند یادآور دورههای دشوار گذشته باشد؛ دورههایی که بیشترین هزینه آن را غیرنظامیان پرداختند.
