نهاد حقوق بشری «رواداری» در گزارش تازه خود اعلام کرده است که قتلهای فراقضایی و هدفمند در شش ماه نخست سال ۲۰۲۵ حدود ۳۰ درصد افزایش یافته و بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و مجازاتهای خشن به بخشی از سیاست سازمانیافته طالبان تبدیل شده است.
متن خبر:
رواداری روز شنبه، ۸ سنبله، گزارشی منتشر کرد که بازه زمانی اول جنوری تا پایان اگست ۲۰۲۵ را پوشش میدهد. بر اساس یافتههای این نهاد، در حالی که تلفات ناشی از حملات انفجاری کاهش یافته، موارد قتلهای هدفمند، فراقضایی و مشکوک نسبت به سال گذشته بهطور چشمگیر افزایش داشته است.
این گزارش میافزاید که کارمندان حکومت پیشین، خبرنگاران، مدافعان حقوق بشر و افرادی که به همکاری یا عضویت در گروههای مخالف طالبان متهم شدهاند، همچنان قربانی قتلهای فراقضایی، ناپدیدسازی اجباری و شکنجه هستند.
وضعیت زنان نیز «بهطور چشمگیر وخیمتر» توصیف شده است. بر اساس گزارش، طالبان با محدود کردن آموزش دختران حتی در مقطع ابتدایی، الزام محرم شرعی برای دریافت خدمات صحی، بستن آموزشگاههای غیررسمی و محرومکردن زنان از حضور در اماکن عمومی و مذهبی، عملاً سیاست «تعذیب جنسیتی» را پیش میبرند؛ اقدامی که رواداری آن را «جنایت علیه بشریت» خوانده است.
همچنین گزارش نشان میدهد که شمار بازداشتهای خودسرانه طالبان دو برابر افزایش یافته و احکام ظالمانهای مانند شلاق، سنگسار، اعدام و تحقیر عمومی با شدت بیشتری اجرا میشود. در کنار آن، تبعیض سازمانیافته علیه اقلیتهای قومی و مذهبی و حتی تلاش برای تغییر مذهب آنان در برخی مناطق گزارش شده است.
رواداری تأکید کرده است که این یافتهها از طریق مصاحبه و تماس مداوم با منابع محلی، خانوادههای قربانیان، شاهدان عینی، فعالان مدنی، خبرنگاران و کارمندان صحی در ۳۲ ولایت کشور گردآوری شده است.
تحلیل آگاه:
این گزارش یک بار دیگر واقعیتی را آشکار میکند که جامعه جهانی و مردم افغانستان از آن آگاهاند: طالبان نه یک حکومت، بلکه یک دستگاه سرکوب تمامعیار است که موجودیت خود را با خشونت توجیه میکند. افزایش ۳۰ درصدی قتلهای فراقضایی در شرایطی رخ میدهد که این گروه در سطح بینالمللی مدعی «ثبات و امنیت» است.
طالبان با حذف آزادیهای فردی و اجتماعی، بدن و زندگی زنان را به میدان اصلی نمایش ایدئولوژیک خود بدل کردهاند. از سوی دیگر، بازداشتهای خودسرانه به دلیل نوع پوشش، مدل ریش و شنیدن موسیقی نشان میدهد که سیاست طالبان بر «کنترل جزئیترین ابعاد زندگی روزمره» استوار است.
اگرچه طالبان در سخنان رسمی از «حاکمیت قانون» و «عدالت اسلامی» صحبت میکنند، اما گزارش رواداری نشان میدهد که آنچه در عمل پیاده میشود چیزی جز خشونت سیستماتیک، مجازاتهای تحقیرآمیز و تبعیض سازمانیافته نیست. این رویکرد نه تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه افغانستان را در مسیر فروپاشی اجتماعی و افزایش نفرت قومی و مذهبی قرار میدهد.
جمعبندی:
گزارش رواداری سندی تازه بر این واقعیت است که طالبان مشروعیت اجتماعی خود را از دست داده و برای حفظ قدرت، به ترور، تحقیر و خشونت متوسل شدهاند. اگر این روند ادامه یابد، افغانستان نه به سوی ثبات، بلکه به سوی یک بحران عمیقتر انسانی و سیاسی سوق داده خواهد شد.
Leave feedback about this