یک مادر افغان: «نگران آموزش فرزندانم هستم»

«من یک مادر افغان و کارمند سابق وزارت دفاع افغانستان هستم. پنج سال از عمرم را در خدمت وطنم سپری کردم، اما پس از تغییر نظام، وظیفه‌ خود را از دست دادم و زندگی من و فرزندانم با مشکلات فراوان روبه‌رو شد.

فعلاً مادر سه فرزند هستم و بدون وظیفه و درآمد ثابت، با مشکلات شدید اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنم. سال‌هاست با فرزندانم در یک اتاق کوچک در خانه‌های مشترک زندگی می‌کنیم و حتی تأمین کرایه خانه، لباس و غذای آن‌ها برایم دشوار شده است.
بزرگ‌ترین نگرانی من آینده و آموزش فرزندانم است. من می‌خواهم فرزندانم درس بخوانند، باسواد شوند و آینده‌ای روشن داشته باشند. اما مشکلات اقتصادی و ناتوانی در پرداخت مصارف زندگی و مکتب، مرا نگران ساخته است. نمی‌خواهم فرزندانم قربانی فقر و بی‌سرنوشتی مادر خود شوند.
از سوی دیگر، پرونده مهاجرتی مرتبط با وظیفه سابقم نیز به حالت تعلیق درآمد و من با بیم و امید منتظر روشن‌شدن سرنوشت آن هستم.
از شما خواهش می‌کنم صدای مرا بشنوید و اگر امکان دارد، داستان زندگی مرا بازتاب دهید تا شاید راهی برای تأمین سرپناه، ادامه تعلیم فرزندانم و روشن‌شدن وضعیت پرونده‌ام پیدا شود.
من ترحم نمی‌خواهم، فقط می‌خواهم فرزندانم مانند دیگر کودکان حق زندگی باعزت، تعلیم و آینده‌ای روشن را داشته باشند.»