اختطاف هفت دختر جوان توسط نظامیان طالبان در غور؛ خانواده‌ها در بی‌خبری، مقامات در سکوت

منابع محلی در ولایت غور می‌گویند نیروهای طالبان هفت دختر جوان را در ولسوالی لعل و سرجنگل ربوده‌اند. بیش از دو روز از این رویداد گذشته اما هیچ نشانی از محل نگهداری یا وضعیت این دختران در دست نیست.


📌 متن کامل خبر:

به گزارش خبرگزاری آگاه‌، نظامیان طالبان وابسته به قوم ایماق در ولسوالی لعل و سرجنگل ولایت غور، هفت دختر جوان را به زور از خانه‌های‌شان ربوده‌اند. این رویداد با گذشت بیش از ۴۸ ساعت، با سکوت مطلق مقامات طالبان مواجه شده و تلاش خانواده‌ها برای دریافت پاسخ، تاکنون بی‌نتیجه مانده است.

یک منبع محلی که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، به آگاه‌پرس گفته است:

«دو تن از ربوده‌شدگان از قریه دهن‌سقابه، دو تن از قریه سرسقابه و سه تن دیگر از منطقه شهرنو هستند. همگی این دختران از خانواده‌های معمولی و بی‌دفاع‌اند.»

به گفته این منبع، این آدم‌ربایی با اطلاع و همکاری مستقیم قوماندان امنیه ولسوالی لعل و سرجنگل انجام شده که از قوم ایماق بوده و اصلاً ساکن ولسوالی مرغاب است.

این در حالی‌ست که ساکنان منطقه از تداوم هدف‌گیری قومی و جنسی علیه شیعیان توسط طالبان به‌ویژه افراد وابسته به قوم ایماق، ابراز نگرانی کرده و خواهان رسیدگی فوری نهادهای حقوق بشری بین‌المللی شده‌اند.

پیش از این نیز موارد مشابهی از اختطاف و تعرض به دختران و زنان در مناطق شیعه نشین غور گزارش شده بود؛ اما هیچ‌یک از آن‌ها پیگیری قضایی یا رسمی به‌دنبال نداشته است.


🔍 تحلیل آگاه:

پرونده‌ی تازه اختطاف در غور را باید فراتر از یک رویداد جنایی دید؛ این یک هشدار جدی درباره سیاست نهادینه‌شده‌ی تبعیض قومی و جنسیتی در ساختار قدرت طالبان است.

سکوت ساختاری طالبان در برابر چنین جنایاتی، نه‌تنها نشانه‌ی انفعال نیست، بلکه تأیید ضمنی و تسهیل نظام‌مند خشونت‌ علیه اقلیت‌هاست. در چنین ساختاری، فرماندهان محلی که وابسته به یک قوم خاص هستند، با استفاده از قدرت خود، امنیت، کرامت و آزادی مردم دیگر اقوام را تهدید می‌کنند.

گزارش‌های متعدد از ولایت غور نشان می‌دهد که زنان و دختران بیش از دیگر اقشار، قربانی سکوت، تبعیض و سرکوب شده‌اند. در شرایطی که نهادهای بین‌المللی حقوق بشر بارها درباره وضعیت اقلیت‌ها در افغانستان هشدار داده‌اند، ادامه این جنایات بدون پیگرد، نشانه فروپاشی کامل عدالت و امنیت انسانی در مناطق محروم است.

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button