آینده افغانستان شهری میشود؛ اما شهرها در بحران و بیسرپناهی فرو میروند
سازمان ملل هشدار داده است که تا سال ۲۰۶۰ بیش از نیمی از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی خواهند کرد، اما کمبود سرمایهگذاری، رشد سکونتگاههای غیررسمی و ضعف زیرساختها، این تغییر جمعیتی را به بحرانی بزرگ برای توسعه، رفاه و کرامت انسانی تبدیل خواهد کرد.
خبرگزاری آگاه:
بر اساس گزارش برنامه اسکان بشر سازمان ملل (UN-Habitat)، افغانستان در مسیر شهریشدن سریع قرار دارد و تا سال ۲۰۶۰ از هر دو شهروند این کشور، یک نفر در شهرها سکونت خواهد داشت. سازمان ملل میگوید این تغییر جمعیتی کوتاهمدت، اگر مدیریت نشود، فشار شدیدی بر زیرساختها، مسکن و خدمات شهری وارد خواهد کرد.
این سازمان تأکید کرده که رشد سکونتگاههای غیررسمی، کمبود سرمایهگذاری در شهرها و ضعف در برنامهریزی شهری، توانایی ارائه خدمات به شهروندان را به شدت کاهش داده است. مسکن مناسب، از نظر UN-Habitat، ستون کرامت انسانی و فرصتهای اقتصادی است و عدم تأمین آن میتواند مشکلات اجتماعی و اقتصادی گستردهای ایجاد کند.
تحلیل آگاه:
این آمار نشان میدهد افغانستان در آستانه یک بحران شهری است که پیامدهای آن فراتر از محیط شهری خواهد بود. افزایش سریع جمعیت شهری بدون سرمایهگذاری پایدار و سیاستگذاری مناسب، میتواند نابرابری اجتماعی، فقر شهری و رشد سکونتگاههای غیررسمی را تشدید کند.
در حالی که طالبان تاکنون تمرکز محدودی بر توسعه شهری و زیرساختها داشتهاند، این تغییر جمعیتی فشار شدیدی بر حکومت و نهادهای محلی وارد خواهد کرد. کارشناسان هشدار میدهند که اگر شهرها به مراکز بیقانونی، فقر و خدمات ناکافی تبدیل شوند، این وضعیت میتواند به نارضایتی اجتماعی و مهاجرت داخلی گسترده منجر شود و چشمانداز توسعه پایدار افغانستان را به خطر بیندازد.
