میر حسین موسوی: کشتار معترضان «جنایتی بزرگ» است؛ نظامیان سلاحشان را زمین بگذارند
میر حسین موسوی، رهبر جنبش سبز و نامزد پیشین ریاستجمهوری ایران که در حبس خانگی بهسر میبرد، در بیانیهای کشتار معترضان در روزهای ۱۸ و ۱۹ جدی را «جنایتی بزرگ» خواند و از نیروهای نظامی خواست سلاحهایشان را زمین بگذارند و حاکمیت از قدرت کنارهگیری کند.
خبرگزاری آگاه
میر حسین موسوی روز پنجشنبه، ۹ دلو، در بیانیهای وقایع اخیر ایران را «برگی سیاه در تاریخ کشور» توصیف کرد و نوشت که ابعاد فاجعه هر روز آشکارتر میشود و جامعه ایران در عزایی سراسری فرو رفته است. او تأکید کرد مردم بهروشنی اعلام کردهاند که این نظام را نمیخواهند و دیگر به روایتهای رسمی اعتماد ندارند.
موسوی هشدار داد: «تداوم سرکوب، کشور را به سمت مداخله خارجی سوق داده است.» او خطاب به نیروهای امنیتی نوشت: «تفنگتان را زمین بگذارید و از قدرت کناره بگیرید تا ملت این سرزمین را به آزادی و آبادی برساند.»
او در ادامه خواستار کنارهگیری حاکمیت، برگزاری همهپرسی برای تغییر قانون اساسی و تشکیل جبههای فراگیر از سلایق ملی شد. به باور موسوی، این جبهه باید بر سه اصل استوار باشد: نفی استبداد داخلی، عدم مداخله خارجی و گذار دموکراتیک مسالمتآمیز.
شبکه ایران اینترنشنال گزارش داده است که در اعتراضات مردمی روزهای ۱۸ و ۱۹ جدی، دستکم دهها هزار نفر توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شدهاند؛ آماری که در روزهای اخیر از سوی برخی رسانههای بینالمللی نیز بازتاب یافته است.
موسوی تأکید کرد نه جمهوری اسلامی راهحلی برای بحرانهای موجود دارد و نه مردم راهی جز ادامه اعتراض تا رسیدن به نتیجه نهایی.
میر حسین موسوی از چهرههای برجسته مخالف جمهوری اسلامی است. او پس از انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۸۸ که آن را متقلبانه خواند، به همراه همسرش زهرا رهنورد در حبس خانگی قرار گرفت و از آن زمان ارتباطشان با بیرون بهشدت محدود شده است.
تحلیل آگاه | نظامی که مشروعیت خود را از دست داده است
بیانیه تازه میر حسین موسوی نشان میدهد که شکاف میان جامعه ایران و حاکمیت به مرحلهای بیسابقه رسیده است. وقتی یکی از شناختهشدهترین چهرههای سیاسی کشور، کشتار معترضان را «جنایت بزرگ» مینامد و علناً از نیروهای نظامی میخواهد سلاحشان را زمین بگذارند، این پیام روشنی از فروپاشی مشروعیت اخلاقی و سیاسی حکومت است.
جمهوری اسلامی نهتنها در پاسخ به مطالبات مردم ناکام مانده، بلکه با تداوم سرکوب، خود را در مسیر خطرناکی قرار داده است؛ مسیری که میتواند کشور را به سمت بیثباتی گستردهتر و حتی مداخله خارجی سوق دهد.
در چنین شرایطی، تأکید موسوی بر رفراندوم قانون اساسی و گذار مسالمتآمیز، تلاشی است برای نجات ایران از چرخه خشونت و استبداد. اما واقعیت این است که تا زمانی که حاکمیت به اراده مردم تن ندهد، بحران مشروعیت و اعتراضات گسترده، همچنان ادامه خواهد داشت.
