آیا ترامپ پلان تهاجم زمینی به ایران در جمعه نیک دارد؟

بقلم: دیوید چارتر

منبع: روزنامهٔ تایمز

۱ اپریل ۲۰۲۶ مطابق ۱۲ حمل ۱۴۰۵

————————-

رئیس‌جمهور ترامپ پیشنهاد کرده است که ممکن است ایران را رها کند و دیگر کشورها را موظف کند تا تنگه هرمز را محافظت کنند و هشدار داده که امریکا «دیگر کمکتان نخواهد کرد».

متحدان سنتی امریکا، که یک روز گفته می‌شود نیازی به آن‌ها نیست، روز دیگر «ترسو» خطاب می‌شوند و سپس گفته می‌شود که باید سریع «به تنگه بروند»، در حیرت‌اند که چگونه پاسخ دهند — یا اینکه شاید ترامپ بازی دیگری را دنبال می‌کند.

از آغاز این منازعه، ترامپ سیل پیام‌های متناقضی فرستاده است: جنگ پیروز شده است؛ این جنگ نیست بلکه یک «سفر کوتاه» است؛ ایران ده روز دیگر فرصت دارد تا جنگ را متوقف کرده و توافق کند؛ شرکت‌های کشتیرانی باید «شجاعت نشان دهند»؛ ایران باید «تنگه ترامپ، منظورم هرمز، را باز کند»؛ و «ما به آن نیاز نداریم».

در واشنگتن، تهدیدها و خواسته‌های دائماً در حال تغییر ترامپ به «عدم قطعیت مسلح» تعبیر شده است. این به معنای «نرمال جلوه دادن» نیست، زیرا فرآیند فوق‌العاده بی‌ثبات‌کننده برای خاورمیانه و جهان است. اما حس رو به افزایشی وجود دارد که این ژانگولرگویی‌های ترامپ تنها راه او برای خرید زمان جهت آماده‌سازی تهاجم زمینی است.

به عبارت دیگر، وقتی او گفته بود جنگ می‌تواند «چهار تا شش هفته» طول بکشد، منظورش جدی بود — دست‌کم در مرحله اولیه برای کاهش توان ایران در دفاع از حمله به اورانیوم غنی‌شده یا تصرف جزایر استراتژیک خلیج.

اما ترامپ همچنین مجبور بوده است بازارها را متقاعد کند که پایان جنگ نزدیک است، به ویژه در زمان‌هایی که خطر فروش گسترده وجود داشت. یک الگوی مشخص شکل گرفته است: تهدیدهای شدید و سپس یک یا دو روز بعد اطمینان‌بخشی آرام‌کننده. ترامپ به توانایی خود برای دستکاری اوضاع حتی وقتی شانس یا منطق علیه اوست، اعتماد زیادی دارد: این در تلاش‌های او برای بی‌اثر کردن پیروزی بایدن در انتخابات ۲۰۲۰ مشهود بود، زمانی که به دو مقام ارشد وزارت دادگستری گفت «فقط بگویید انتخابات فاسد بود و بقیه را به من بسپارید» (که آن‌ها نپذیرفتند).

با این ریسک‌های کلامی، ترامپ اجازه داده است ارتش امریکا نیروهای لازم برای حمله به ایران را آماده کند، حتی اگر جنگ زمینی طولانی در نظر نباشد. این می‌تواند زمینه‌ای برای حملات کوتاه‌مدت ساحلی فراهم کند تا تهدیدهای نزدیک به تنگه را پاک کند.

بهترین زمان برای این کار زمانی است که بازارها بسته‌اند، به‌ویژه اگر نیروها مأموریت‌های کوتاه و سریع دارند. چه زمانی بهتر از تعطیلات سه‌روزه پیش رو، وقتی وال‌استریت و اروپا به مناسبت جمعه نیک تعطیل هستند؟

این احتمال یک حمله زمینی در عید پاک را مطرح می‌کند، با وجود هشدار یکشنبه نخل پاپ که گفته بود: «خدا … دعای کسانی که جنگ می‌کنند را نمی‌شنود».

همان‌طور که معمول ترامپ است، همه را در حدس و گمان نگه می‌دارد، اما ممکن است الگویی را دنبال کند، به ویژه حالا که یک نیروی ۲۲۰۰ نفری تفنگداران دریایی رسیده و هزاران چترباز از لشکر ۸۲ هوابرد نیز به آن پیوسته‌اند و همچنین — طبق گزارش‌ها — صدها نیروی ویژه.

بکا واسر، تحلیلگر اقتصادی بلومبرگ که از ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ تحلیل جنگ و تمرینات نظامی برای وزارت دفاع انجام داده، گفت: «استقرار نیروها واقعی است، در حال حرکت‌اند و وقتی آغاز شد، تقریباً اجتناب‌ناپذیر است بر اساس اینکه رئیس‌جمهور ترامپ در گذشته چگونه از آن‌ها استفاده کرده است.»

او افزود ترامپ دوست دارد همه گزینه‌هایش را تا آخر باز نگه دارد و تهدیدهایش برای بمباران زیرساخت‌ های ایران تلاش‌هایی برای فشار آوردن به تهران برای توافق همزمان با آماده‌سازی برای عملیات زمینی است.

«ما این را در کارائیب دیده‌ایم و پیش‌تر هم در خاورمیانه شاهد بودیم. من تمام حملاتی که ترامپ از دومین دوره‌اش آغاز کرده، بررسی کرده‌ام و الگویی وجود دارد. وقتی نیروها حضور دارند، حتی اگر ترامپ [همان‌طور که معمولاً می‌ترسد] عقب‌نشینی کند، هنوز اقداماتی انجام می‌شود.»