رمضان در سایه فقر؛ پیام همدلی نهادهای بینالمللی به مردمی که با سفرههای خالی روزه میگیرند
برنامه جهانی غذا اعلام کرده است که همزمان با فرارسیدن ماه رمضان، کمکرسانی به خانوادههای نیازمند در افغانستان را ادامه میدهد؛ کشوری که میلیونها شهروند آن در میانه بحران اقتصادی و کاهش کمکهای جهانی، با ناامنی غذایی دستوپنجه نرم میکنند.
World Food Programme روز چهارشنبه، ۲۹ دلو، در صفحه ایکس خود نوشت با حمایت شرکایش به خانوادهها در تهیه غذا کمک میکند و ابراز امیدواری کرد که ماه رمضان «صلح، اندیشه و امید» را به همراه داشته باشد.
همزمان، International Organization for Migration نیز با انتشار پیامی به مناسبت رمضان، بر ضرورت همدلی، حمایت از اقشار آسیبپذیر و تقویت صلح و وحدت اجتماعی در افغانستان تأکید کرده است.
این پیامها در حالی منتشر میشود که افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، با یکی از سختترین دورههای اقتصادی در دو دهه اخیر مواجه است. کاهش شدید کمکهای بشردوستانه، محدودیتهای گسترده بر کار و آموزش زنان، مسدود ماندن داراییهای خارجی و رکود عمیق اقتصادی، میلیونها خانواده را به مرز بقا رسانده است.
در بسیاری از ولایتها، خانوادهها رمضان را با حداقل امکانات غذایی آغاز میکنند؛ گزارشهای میدانی از افزایش بیکاری، گسترش فقر شهری، کمبود خدمات صحی و ناتوانی در تأمین مسکن حکایت دارد. برای بخش بزرگی از جامعه، روزهداری نه انتخابی معنوی، بلکه ادامه یک محرومیت اجباری است.
تحلیل آگاه
پیامهای رمضان از سوی نهادهای بینالمللی، اگرچه حامل همدلی و حمایتاند، اما واقعیت میدانی افغانستان نشان میدهد که بحران، ساختاری و سیاسی است. تا زمانی که سیاستهای محدودکننده، انزوای بینالمللی و نقض حقوق اساسی شهروندان ادامه یابد، کمکهای اضطراری تنها مُسکن موقت خواهند بود.
مردم افغانستان امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند ثبات اقتصادی، دسترسی آزاد به کار و آموزش، و حکمرانی پاسخگو هستند. صلح و امید، با پیامهای نمادین تحقق نمییابد؛ بلکه در گرو تغییر سیاستهایی است که کشور را در چرخه فقر و وابستگی نگه داشته است.
در این میان، جامعه جهانی نیز با چالشی جدی روبهروست: چگونه میتوان همزمان از مردم حمایت کرد، بدون آنکه سیاستهای ناقض حقوق بشر تقویت شود؟ پاسخ به این پرسش، آینده کمکرسانی و سرنوشت میلیونها شهروند افغانستان را رقم خواهد زد.
