خبرگزاری آگاه آگاه؛ رسانه بیداری و برابری
دونالد ترمپ در گفتوگو با اکسیوس ابراز خوشبینی کرده که مذاکرات میان واشنگتن و تهران در آستانه جمعبندی قرار دارد و احتمال دارد توافق نهایی برای پایان تنشها طی یکی دو روز آینده حاصل شود.
خبرگزاری آگاه:
به گزارش اکسیوس، دونالد ترمپ اعلام کرده است که انتظار دارد هیأتهای مذاکرهکننده ایالات متحده و ایران در جریان آخر هفته دیدار کرده و به توافقی نهایی دست یابند.
او در یک گفتوگوی تیلفونی کوتاه گفته است: «ایرانیها میخواهند ملاقات کنند و به توافق برسند… فکر میکنم در یکی دو روز آینده به توافق برسیم.»
با این حال، شماری از مقامهای امریکایی و منابع آگاه به اکسیوس گفتهاند که با وجود پیشرفتهای قابل توجه و نزدیک شدن به یک طرح صلح سهصفحهای، هنوز اختلافهایی بر سر برخی موضوعات کلیدی باقی است.
بر بنیاد این گزارش، یکی از محورهای اصلی توافق پیشنهادی، آزادسازی حدود ۲۰ میلیارد دالر از داراییهای مسدودشده ایران در برابر واگذاری ذخایر یورانیم غنیشده این کشور است. همچنان، تعلیق یا توقف موقت برنامه غنیسازی یورانیم نیز بخشی از این طرح عنوان شده است.
دونالد ترمپ تأکید کرده که تا پیش از نهاییشدن توافق، محاصره دریایی علیه ایران را لغو نخواهد کرد و هدف آن باز نگهداشتن تنگه هرمز برای همه کشورها است.
در همین حال، ایران اعلام کرده که در مدت باقیمانده آتشبس—که تا ۲۱ اپریل ادامه دارد—این گذرگاه حیاتی را باز نگه خواهد داشت، هرچند جزئیات عملی این تصمیم هنوز روشن نیست.
از سوی دیگر، ترمپ با اشاره به پیامدهای منطقهای توافق احتمالی گفته است که این توافق میتواند «امنیت اسرائیل» را تضمین کند و در عین حال از این کشور خواسته حملات خود، بهویژه در لبنان، را متوقف سازد.
این در حالی است که گزارشها از ادامه حملات محدود در جنوب لبنان حکایت دارد و برخی جریانها در داخل اسرائیل با چنین توافقی مخالفاند.
تحلیل آگاه:
اظهارات خوشبینانه دونالد ترمپ را باید در چارچوب «فشار برای توافق سریع» ارزیابی کرد. واشنگتن در تلاش است همزمان با حفظ ابزارهای فشار—از جمله محاصره دریایی—تهران را به پذیرش یک چارچوب حداقلی سوق دهد.
در مقابل، ایران نیز با نشاندادن انعطاف نسبی—مانند پذیرش گفتوگو و احتمال محدودسازی غنیسازی—در پی کسب امتیازات اقتصادی فوری، بهویژه آزادسازی داراییهای مسدودشده است.
با این حال، تجربه مذاکرات گذشته نشان میدهد که فاصله میان «نزدیک شدن به توافق» و «نهایی شدن آن» همچنان قابل توجه است؛ بهویژه زمانی که موضوعاتی چون سطح غنیسازی، سرنوشت ذخایر یورانیم و تضمینهای اجرایی مطرح باشد.
در سطح منطقهای، هرگونه توافق احتمالی نهتنها بر روابط ایران و امریکا، بلکه بر معادلات امنیتی خلیج فارس و توازن قدرت میان بازیگران کلیدی—از جمله اسرائیل—تأثیر مستقیم خواهد داشت. به همین دلیل، حتی در صورت دستیابی به توافق، چالش اصلی در مرحله اجرای آن و مدیریت مخالفتهای منطقهای بروز خواهد کرد.
