
وزیر داخله طالبان: ناامنی در افغانستان یعنی ناامنی در جهان
وزیر امور داخله طالبان در مراسم فراغت پولیس این گروه مدعی شد که امنیت افغانستان با امنیت منطقه و جهان گره خورده و این کشور با پدیدههایی چون مواد مخدر و آدمربایی مواجه نیست؛ اظهاراتی که در سایه گزارشهای منتشرشده درباره افزایش رویدادهای جرمی، با پرسشهای جدی روبهرو است.
خبرگزاری آگاه:
سراجالدین حقانی، وزیر امور داخله طالبان، در مراسم فراغت نیروهای پولیس این گروه گفت که وضعیت افغانستان تأثیر مستقیم بر منطقه و جهان دارد. او تأکید کرد که «امنیت افغانستان، امنیت منطقه و جهان است» و هشدار داد که هرگونه ناامنی در این کشور میتواند دامنهای فراتر از مرزهای ملی داشته باشد.
حقانی از کشورهای منطقه و جهان خواست سیاستهایی را اتخاذ کنند که به ثبات افغانستان کمک کند. او تصریح کرد که حفظ امنیت وابسته به عملکرد پولیس است و این نیرو باید از نظر آموزش و معیارهای اخلاقی در سطح مطلوب قرار گیرد. به گفته او، رفتار نادرست نیروهای پولیس میتواند بر اعتبار طالبان تأثیر منفی بگذارد.
وزیر داخله طالبان همچنین مدعی شد که افغانستان ناامن نیست و در این کشور نه مواد مخدر وجود دارد و نه آدمربایی. این ادعا در حالی مطرح میشود که اسناد مربوط به اداره احصائیه و معلومات طالبان که بهتازگی از سوی رسانهها منتشر شده، از ثبت رویدادهای متعدد جرمی در نزدیک به چهار سال گذشته حکایت دارد.
حقانی خطاب به فارغان پولیس گفت کسانی که وارد صفوف این نیرو میشوند باید برای بهبود «نظام» تلاش کنند و افرادی که خود را شایسته این مسئولیت نمیدانند، بهتر است کنار بروند. این سخنان در شرایطی بیان میشود که وزارت داخله طالبان یکی از نهادهای کلیدی در ساختار امنیتی این گروه بهشمار میرود و نقش محوری در مدیریت بازداشتها، کنترل اجتماعات و نظارت بر فضای عمومی دارد.
تحلیل آگاه:
اظهارات حقانی را میتوان در دو سطح بررسی کرد: سطح بیرونی و سطح درونی. در سطح بیرونی، تأکید بر پیوند امنیت افغانستان با امنیت منطقه و جهان، تلاشی برای ارسال پیام سیاسی به کشورهای همسایه و قدرتهای جهانی است؛ پیامی که میگوید تعامل با طالبان نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای جلوگیری از بیثباتی گستردهتر است.
در سطح درونی، تمرکز بر «اعتبار» و «معیارهای اخلاقی» پولیس نشان میدهد که طالبان از حساسیت عملکرد نیروهای امنیتی خود آگاهاند. گزارشهای مربوط به برخوردهای خشن، بازداشتهای خودسرانه و محدودیتهای اجتماعی، فشارهای داخلی و خارجی را افزایش داده است. از این رو، تأکید بر آموزش و اخلاق میتواند تلاشی برای مدیریت تصویر عمومی باشد.
با این حال، انکار وجود مواد مخدر و آدمربایی در افغانستان، در شرایطی که دادههای منتشرشده خلاف آن را نشان میدهد، شکاف میان روایت رسمی و واقعیت میدانی را برجسته میکند. چنین شکافی میتواند بر اعتماد عمومی و اعتبار بینالمللی طالبان تأثیر بگذارد.



